Page 12 - 1401032ISSUE32.pdf
P. 12

haar activiteiten een boost te geven. In september heeft DARPA (Defense
           Advanced Research Projects Agency van het Pentagon) met succes een hy­
           persoon wapen getest dat in staat is om snelheden van Mach 5 te bereiken.
           Deze demonstraties van het hypersonic airbreathing weapon concept
           (HAWC) waren de eerste testen na het echec met de X-51. Ook de investe­
           ringen zijn fors opgeschroefd: van 340 miljoen dollar in 2016 naar 3,5 miljard
           momenteel.

           Ook in enkele andere landen worden hypersone wapens ontwikkeld of zijn
           er plannen daartoe. India ontwikkelt de Brahmos-II in samenwerking met
           Rusland, en landen als Frankrijk en Australië streven kennelijk ook naar de
           technologie. Zo wordt in Australië al decennialang veel onderzoek gedaan
           naar geavanceerde voortstuwing zoals scramjets.
                                                                 India ontwikkelt de Brahmos-II in samenwerking met Rusland. Foto: Indian Navy
           Technische uitdagingen
           Ondanks de berichten uit China en Rusland over succesvolle testen en het
           reeds in operationeel gebruik hebben van hypersone wapens, is het toch
           lastig om die claims te verifiëren. Rusland test haar hypersone wapens in het
           Russische deel van het Noordpoolgebied, een gebied dat door satellieten
           moeilijk te volgen is. China laat weinig los over haar ontwikkelingen, de
           militaire aard van de testvlucht in augustus werd zelfs ontkend.

           Om hypersone wapens ook daadwerkelijk operationeel te krijgen, zijn er nog
           wel enkele technische uitdagingen, te overwinnen. Eén daarvan betreft de
           verhitting van het air frame. Door de zeer hoge snelheden die het wapen
           kan  bereiken,  zal  er  continu  een  hoge  warmtebelasting  op  de  huid  en
           structuur van het wapen uitgeoefend worden. Er is dan maar weinig extra
           belasting nodig om tot uiteenvallen te leiden. Dit is eerder al bij testen gebeurt
           met het HTV-2 testvoertuig dat DARPA in 2010 ontwikkelde. Ook is dit effect
           al veel eerder gedemonstreerd bij de Columbia Spaceshuttle, met catastro­
           fale  gevolgen.  Deze  verminderde  robuustheid  kan  onderschepping  iets
           makkelijker maken. Een bijna-treffer of een inslag van een klein fragment
           zou bijvoorbeeld al voldoende zijn om het hypersone wapen uit te schakelen,
           dan wel van zijn doel af te houden.

           Vaak worden ook de prestaties van de huidige scramjets overschat. Door de
           korte verblijftijd van het brandstof-luchtmengsel in de verbrandingskamer,  Een belangrijke technische uitdaging betreft de verhitting van het air frame.
           en de gevoeligheid van de inlaat voor veranderende vluchtcondities, zien de  Afbeelding: Wikimedia Commons, DARPA
           huidige praktische scramjets zich beperkt tot Mach 5 en flauwe bochten, in
           plaats van Mach 8 en sterke manoeuvres. Technische ontwikkelingen die hier
           verbetering kunnen aanbrengen zijn nog in volle gang, en beslaan adaptie­
           ve inlaten, brandstofinjectie vóór de inlaat, praktische opslag van waterstof,  Space based infraroodsensoren kunnen
           of de eerdergenoemde rotating detonation verbrandingskamers.
                                                                 het hypersone wapen al snel na lancering
           Verdediging en tegenmaatregelen
           Hoewel het dus mogelijk nog even kan duren voordat de ‘onverslaanbare’    oppikken
           hypersone wapens op het strijdtoneel worden ingezet, is het wel zaak om
           snelle stappen te zetten in de verdediging daartegen. Dit is uiteraard een
           flinke uitdaging. De reactietijden voor een tijdige onderschepping zijn immers
           zeer kort. Daarnaast maakt de manoeuvreerbaarheid, in het bijzonder van
           de  hypersone  kruisraketten, tracking door  sensoren  en  interceptie  door
           wapens zeer lastig. Ook de steile dijkvlucht in de eindfase kan een probleem
           voor huidige sensoren op schepen zijn, die vaak tegen een beperking in
           elevatiehoek aanlopen.

           Wat is dan wel mogelijk?
           Een enkele sensor zal geen soelaas bieden bij tijdige detectie en tracking. De
           oplossing moet worden gezocht in een netwerk aan sensoren. Daarbij zijn
           ook space based sensoren van belang, met name infraroodsensoren. Door
           de hitteopwekking van hypersone wapens kan dit soort sensoren, indien in
           de ruimte gestationeerd, het hypersone wapen al snel na lancering oppikken.
           Ook tactische datalinks zijn van belang. Deze kunnen in een netwerk van
           sensoren ervoor zorgen dat snelle en accurate sensorfusie, trackcorrelatie en
           driehoeksmeting wordt gerealiseerd. Door de korte reactietijden is het im­
           mers zaak om snel veel data met een hoge nauwkeurigheid te kunnen uit­
           wisselen in het netwerk.

           Voor  het  uiteindelijk  kunnen  onderscheppen  van  hypersone  wapens
           zijn interceptors nodig die lang een hoge snelheid kunnen volhouden en
           tevens manoeuvreerbaarheid van hypersone wapens kunnen evenaren. Dit
           vereist een combinatie van (sc)ramjet voortstuwing (efficiënte hoge snelheid)
           en lichtgewicht air frame (manoeuvres). Ook laserwapens kunnen een rol  Artist impression van een space based laser. Afbeelding: Picryl


                                                              12

                                                         Armex | december 2021
   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17